Odpowiedź eksperta:
Marchewka i buraki to słodkie warzywa. Na początek poszłabym tą drogą i podała mu kukurydzę, cebulę i kabaczka, które także są słodkie. Dziecko trzeba zachęcić pokazując, że są również inne smaczne warzywa. Oczywiście należałoby zacząć od niewielkich ilości nowych produktów i przede wszystkim, nie zmuszać go do ich próbowania. Następnie może Pani spróbować połączyć warzywa, które mu smakują z tymi, których nie chce jeść, na przykład zrobić surówkę z sałaty, kukurydzy i ogórka świeżego, który ma neutralny smak. Próby wprowadzania nowych warzyw trzeba powtarzać codziennie i konsekwentnie, nie poddawać się po trzecim, czwartym czy piątym podejściu. Może się okazać, że dziecko zdecyduje się spróbować nowego warzywa dopiero po miesiącu codziennych prób.

Inną metodą radzenia sobie z dziecięcą niechęcią do warzyw jest „przemycanie” ich, np. w zupie. Jeśli Pani syn jada zupy krem, to w zasadzie może Pani „wrzucić” do nich wszystkie warzywa i zmiksować. Bardzo często jest to jedyny skuteczny sposób na malucha, ale wymaga od rodziców dużej konsekwencji i pomysłowości. Jeśli Pani syn jada spaghetti, to sos może Pani zrobić ze świeżych pomidorów i dodać do niego cebulę. Jeśli znajdzie się w nim odrobina dyni czy cukinii, dziecko na pewno nie zauważy i zje ze smakiem. Jeśli Pani syn lubi soki, to najlepiej zrobić mu własnoręcznie sok, w którym będzie nie tylko banan i jabłko, ale i marchewka, odrobina selera czy pietruszki. Może Pani również robić pasty warzywne, które są znakomitym dodatkiem do obiadów czy kanapek, a w zupełności nie przypominają warzyw.

Drogi są dwie – poprzez zachęcanie dziecka do świadomego jedzenia warzyw oraz poprzez uzupełnianie jego diety w wartościowe produkty, bez jego wiedzy. Jeśli ta pierwsza okazuje się nieskuteczna, to zawsze pozostaje druga. U dzieci w wieku przedszkolnym niechęć do jedzenia warzyw jest bardzo częsta, ale zazwyczaj nie jest kwestią smaku i ukryte w ulubionych potrawach warzywa zjadają chętnie.

Odpowiedź eksperta:
Problem z próbowaniem przez dzieci nowych smaków jest powszechny. Staje się on poważny, gdy dziecko nie przybiera na masie lub co gorsza zaczyna na niej tracić. U dzieci, których dietę zaczęto rozszerzać późno, tak jak w przypadku Mariki, niechęć do jedzenia nowych produktów zdarza się bardzo często i zazwyczaj nie jest spowodowana chorobą, a przyzwyczajeniem. Jeśli Pani córka rośnie to znaczy, że dostaje odpowiednią ilość kilokalorii i składników odżywczych (prawdopodobnie
z mlekiem), a ciekawość i ochota na nowe smaki przyjdzie z czasem. Trzeba pamiętać
o tym, że zanim dziecko zdecyduje się spróbować nowej potrawy trzeba mu ją podać kilkanaście razy. Dopiero po około 17 nieudanych próbach można powiedzieć, że dziecko nie lubi danego produktu. A i to jest zmienne, bo jak wiadomo smaki zmieniają się całe życie.
Do rozszerzania diety Pani córki warto wykorzystać te posiłki, które już są w jej diecie:
○ mleko stopniowo zamieniać na kaszkę – jeśli Marika pije mleko z butelki to na początku należy dodawać do niego niewielką ilość kaszki lub kleiku tak, by dało się je wypić przez smoczek. Stopniowo należy przygotowywać coraz gęstszy posiłek, by dziecko uczyło się jeść łyżeczką. Proszę pamiętać o tym, że mleko nie jest napojem, ale posiłkiem i dostarcza dużo energii. Jeśli dziecko wypija w ciągu dnia duże jego ilości, może być najedzone i nie chcieć próbować innych produktów.
○ zupka jest znakomitą bazą do wprowadzania nowych smaków – tam może Pani „ukryć” przeróżne warzywa. Proszę pamiętać o dodaniu tłuszczu - jajka i mięsa do zupy. Sama zupka jarzynowa jest niestety niewystarczająca dla 18-miesięcznego dziecka. Dziecko w wieku 18 miesięcy powinno jeść 4-5 posiłków (wliczając w to mleko bądź kaszki na bazie mleka). Dłuższe przerwy między posiłkami (około trzygodzinne) są szansą dla dziecka na to, by zgłodnieć. W międzyczasie nie powinno mu się podawać dużych ilości soków i słodkich herbatek, które sycą, a przez to obniżają apetyt.
Mam nadzieję, że te wskazówki Pani pomogą. Pozdrawiam.